ترکیب و مکانیسم های عمل تنظیم کننده های رشد گیاهی
تنظیم کننده های رشد گیاه محصول توسعه یکپارچه زمینه های مختلف علمی و فنی از جمله سنتز آلی، تجزیه و تحلیل ردیابی، فیزیولوژی گیاهی، بیوشیمی و کشت مدرن کشاورزی، جنگلداری و باغبانی است. در طول دهههای 1920 و 1930، محققان وجود مقادیر کمی از هورمونهای گیاهی طبیعی مانند اتیلن، ایندول{5}}3-اسید استیک (IAA) و جیبرلینها را در گیاهان کشف کردند و به نقش آنها در تنظیم رشد و نمو اشاره کردند. تحقیقات در مورد آنالوگ های مصنوعی در دهه 1940 آغاز شد، که منجر به توسعه پی در پی و پذیرش تدریجی ترکیباتی مانند 2،4-D، DA-6 (استر تازه آمین)، فورکلورفنورون، نیتروفنولات سدیم، نفتالین استیک اسید (NAA) و مالئیک هیدرازید شد که در نهایت آنها را به عنوان یک دسته شیمیایی تشکیل داد. اگرچه تعداد تنظیمکنندههای رشد گیاه مصنوعی در طول سه دهه گذشته رشد قابلتوجهی داشته است، توسعه و مقیاس کاربرد آنها به دلیل پیچیدگی تکنیکهای کاربرد، از حشرهکشها، قارچکشها و علفکشها عقبتر بوده است. با این وجود، با توجه به نیازهای نوسازی کشاورزی، تنظیمکنندههای رشد گیاهان پتانسیل بسیار زیادی برای توسعه دارند، با روندی شتابدهنده که از دهه 1980 مشاهده شده است. چین تولید و استفاده از تنظیم کننده های رشد گیاه را در دهه 1950 آغاز کرد.
برای گیاه هدف، یک تنظیم کننده رشد گیاه یک ماده شیمیایی برون زا و غیر مغذی است. معمولاً قادر به انتقال در داخل گیاه به محل عمل است، میتواند فرآیندهای فیزیولوژیکی خاص را حتی در غلظتهای بسیار کم، ترویج یا مهار کند، در نتیجه رشد را برای برآوردن نیازهای انسان هدایت میکند. هر نوع تنظیم کننده رشد گیاه هدف خاصی را دنبال می کند و الزامات کاربرد آن سخت است. اثرات خاص بر روی گیاه هدف تنها تحت شرایط کاربرد خاص (از جمله عوامل محیطی) حاصل می شود. تغییر غلظت اغلب میتواند نتایج معکوس داشته باشد{4}بهعنوان مثال، یک ماده ممکن است رشد را در غلظتهای پایین افزایش دهد در حالی که در غلظتهای بالا آن را مهار کند. تنظیم کننده های رشد گیاهی کاربردهای گسترده ای دارند که بسته به ترکیب خاص و گیاه مورد نظر متفاوت است. به عنوان مثال می توان به موارد زیر اشاره کرد: کنترل جوانه زدن و خوابیدن. ترویج ریشه یابی؛ تحریک افزایش طول و تقسیم سلولی؛ تنظیم جوانه های جانبی یا پنجه زنی. مدیریت معماری گیاه (به عنوان مثال، ترویج یک عادت فشرده و محکم برای جلوگیری از اسکان). تنظیم گلدهی یا بیان جنسی و القای میوه بدون دانه. نازک شدن گل و میوه یا کنترل ریزش میوه؛ تأثیر بر شکل میوه یا زمان رسیدن؛ افزایش تحمل استرس (در برابر بیماری، خشکسالی، شوری یا یخبندان)؛ بهبود جذب مواد مغذی؛ افزایش محتوای قند یا تغییر اسیدیته؛ تقویت عطر و رنگ؛ تحریک ترشح لاتکس یا رزین؛ و تسهیل برگ زدایی یا خشک شدن (برای کمک به برداشت مکانیکی) و نگهداری. برخی از تنظیمکنندههای رشد گیاهی وقتی در غلظتهای بالا استفاده میشوند، به عنوان علفکش عمل میکنند، در حالی که برخی از علفکشها در غلظتهای پایین اثرات تنظیمکننده رشد را نشان میدهند.






