تکنیک های محلول پاشی برای کودهای گیاهی

استفاده از کود برگی روی سبزیجات کارآمد، سریع-عمل می کند و هم عملکرد و هم درآمد را افزایش می دهد. با این حال، دستیابی به نتایج خوب مستلزم تسلط بر تکنیک های کاربرد و زمان بندی مناسب و همچنین انتخاب نوع مناسب کود برای سبزی خاص است.

 

برای سبزیجات برگدار مانند کلم چینی، کرفس و اسفناج، اوره و سولفات آمونیوم کودهای ارجح هستند. غلظت باید برای اوره کمتر از 2% و برای سولفات آمونیوم زیر 1.5% باشد. برنامه ها معمولاً باید در فواصل 10 روزه انجام شوند. افزودن سرکه خوراکی (رقیق شده 500 برابر) به مخلوط می تواند به طور قابل توجهی اثربخشی را افزایش دهد.

 

برای سبزیجات میوه‌دار مانند گوجه‌فرنگی، فلفل، بادمجان و انواع خربزه و کدو، نیاز به مواد مغذی برای نیتروژن، فسفر و پتاسیم نسبتاً متعادل است. بنابراین باید از کود مرکب حاوی هر سه عنصر استفاده کرد. مخلوطی از 1-2٪ اوره و 0.3-0.4٪ دی هیدروژن فسفات پتاسیم را می توان تهیه و اعمال کرد. به طور کلی، یک کاربرد در مرحله اولیه رشد و دیگری در اواخر مرحله رشد کافی است.

 

برای سبزیجات ریشه ای و پیاز مانند سیر، پیاز و تربچه که نیاز زیادی به فسفر و پتاسیم دارند، مخلوطی از 0.3 درصد دی هیدروژن فسفات پتاسیم و 10 درصد عصاره خاکستر چوب برای محلول پاشی توصیه می شود که 3 تا 4 بار در فصل رشد تکرار شود.

 

محلول پاشی کود باید در بعدازظهرهای آفتابی که نور خورشید شدید نیست و یا در روزهای ابری انجام شود. تقریباً 40 کیلوگرم محلول کود رقیق شده باید در هر مو (تقریباً{2}} هکتار) در هر جلسه استفاده شود و از مرطوب شدن کامل سطوح برگ اطمینان حاصل شود. مکمل‌سازی با مقادیر مناسب ریزمغذی‌ها بر اساس نیازهای خاص سبزی می‌تواند عملکرد و ارزش را بیشتر کند، اما باید مراقب بود تا از غلظت بیش از حد آن جلوگیری شود. مهمتر از همه، کودهای اسیدی و قلیایی نباید در طول کاربرد مخلوط شوند.

شما نیز ممکن است دوست داشته باشید

ارسال درخواست